|
|
|
 |
|
nog xx dagen voor de
première van Herakles
Het fenomeen van de catharsis en de genezende kracht van de trance is prachtig verfilmd in EXILS, een film van Tony Gatlif. In de laatste scène wordt het hoofdpersonage opgenomen in een Zar-sessie. Een sessie waarin trommels, fluiten en vrouwenstemmen een dionysische trance veroorzaken. In deze film zie je goed hoe de muziek van deze eeuwenoude cultus in confrontatie met het Noordelijke Europa aanleiding gaf tot het ontstaan van de Andalusische Flamenco. Zano, van Joodse afkomst, en Naïma (gespeeld door de Belgische Lubna Azabal), van Arabische afkomst, leven in Parijs. Ze trekken te voet naar Algerije op zoek naar hun culturele wortels. Naarmate hij Algiers nadert voelt hij zich meer en meer thuis, bij Naïma slaat de vervreemding meer en meer toe. Als Zano en Naïmi na veel omzwervingen, die zoals altijd bij Gatlif gepaard gaan met spetterende muziek, Algiers bereiken, eindigt de film in een kwartier durend, opzwepend soefi-zuiveringsritueel, waarin Naïmi volledig in trance raakt. Een catharsische confrontatie met wie ze werkelijk is.
Exils (2003, Tony Gatlif)