Persreacties Lear - seizoen 2008/2009
De TelegraafFermin blijft boeien tot het eind. Hij verliest geen moment de controle over het langgerekte speelvlak. Ook zijn ingetogen spel wanneer hij dieper in de ellende raakt, is adembenemend. De vele verrassende visuele effecten en indringende geluiden zijn theatrale hoogstandjes.
NRC HandelsbladFermin opent de voorstelling met een meesterlijk gevoel voor dramatische ironie.
Kennis van het stuk is een vereiste om de verhaallijn te volgen. De winst van de solo geregisseerd door Çanci Geraedts, is dat meer dan bij andere opvoeringen Lears waanzin aan het licht komt.
Het mirakel van Fermins spel is dat hij mij als toeschouwer weet te raken door van deze Koning Lear een man te maken die niet vecht tegen vijanden in de buitenwereld, maar tegen de gruwelijke spoken in zijn hoofd.
Den Haag CentraalHet bijzondere is dat het Fermin - gesteund door de regie van Çanci Geraedts - lukt er een intrigerende voorstelling van te maken, die je dwingt mee te denken.
(...) boeiend geluidsontwerp van La boutique fantastique.
De winst van de voorstelling zit in dat dwingende denkproces, waarna je moet kijken en luisteren zoals je poëzie leest. Meegraven in de barokke rijkdom van de tekst die het volle pond krijgt van Fermin. En meezoeken achter het masker dat hij zichzelf heeft geschminkt: de donker omwalde ogen, de mond aangezet tot een soort wond. Een 'eindspel' dat bij hem iets krijgt van het absurde theater van Samuel Beckett.
AD Haagsche Courant
Fermin behandelt de tekst prachtig en zorgvuldig, laat soms het Engels intact.
De overvloed aan beeldspraak in de Shakespeare-klassieker over Lear laat deze monoloog bijna klinken als een poëzie-voordracht.
Mooie visuele vondsten creëren een intense sfeer.
De Volkskrant(...) tijdens het verraad van de dochters kruipt hij even in hun huid. Dat laatste resulteert in een geestig intermezzo waarbij een enkele grimas en een danspasje volstaan voor een compleet beeld van huichelarij.
Technisch gesproken is er weinig mis, maar de voorstelling ontbeert de nodige zindering (...)
Trouw
Het is een mooi, en soms meeslepend beeld de acteur Hubert Fermin te zien worstelen met zijn personage in de solo Lear.
Fermin weet met fijnzinnige zelfironie de acteur te laten zoeken naar de ijdelheid en kortzichtigheid van zijn personage, een oude koning die zo bitter in het verderf wordt gestort.
