|
|
|
 |
|
nog xx dagen voor de
première van Herakles
Rudolf - ex-kampcommandant, nu rechter, leefde tien ondergedoken uit angst voor zijn oorlogsverleden - spreekt recht over misdadigers. Zo sprak Rudolf op deze heuglijke dag, recht over de moordenaar Meissner. Bernhard legt de hypocrisie van het naoorlogse Duitsland bloot.
Rudolf:
De moordzaak Meissner
Een koelbloedig figuur
Van begin af aan was alles duidelijk
maar de wetten schrijven voor
dat je je in zo'n beest verdiept
een half jaar lang
Wat heeft levenslang voor zin
als dergelijke lieden na vijftien jaar
al weer vrij rondlopen (blz 45)
Door dit in de mond te leggen van een rechter die een ex-nazi is, legt Bernhard de vinger op een pijnlijke Duitse wond. Het heeft tot halverwege de jaren zestig - het proces Eichmann in Jeruzalem in 1961 speelde hierin een belangrijke rol - geduurd, voordat Duitsland, mede onder druk van de internationale belangstelling die het proces kreeg, op jacht ging naar nazi misdadigers (waaronder feitelijke massamoordenaars) die in de Duitse bureaucratie en industrie belangrijke functies uitoefenden (waarvan sommigen topfuncties bij justitie, wetgeving, enz.).
Verder lezen - zie dramaturgische achtergrondinformatie